ஒரு நாள், எனது ஜப்பானிய சக ஆசிரியரான யமமோட்டாவிடம் கேட்டேன்:
ஜப்பானில் ஆசிரியர் தினத்தை எப்படி கொண்டாடுகிறீர்கள்?
என் கேள்வியால் வியப்படைந்த அவர் பதிலளித்தார்:
எங்களுக்கு ஆசிரியர் தினம் என்று எதுவும் இல்லை.
அவருடைய பதிலைக் கேட்டதும், அவரை நம்பலாமா வேண்டாமா என்று தெரியவில்லை.
பொருளாதாரம், அறிவியல் மற்றும் தொழில்நுட்பம் போன்றவற்றில் மிகவும் முன்னேறிய ஒரு நாடு, ஆசிரியர்களையும் அவர்களின் பணிகளையும் ஏன் அவ்வளவாக மதிக்கவில்லை? என்ற எண்ணம் என் மனதில் ஓடியது.
ஒருமுறை, வேலை முடிந்ததும், யமமோட்டா என்னை அவரது வீட்டிற்கு அழைத்தார்...
நாங்கள் மெட்ரோவில் இருந்து வெளியேறியதும், ஏன் அந்த முதியவர் அந்த இருக்கையை எனக்கு அளித்தார் என்பதை யமமோட்டாவிடம் கேட்டேன். யமமோட்டா சிரித்துக்கொண்டே சொன்னார்:
உங்கள் சட்டையில் "டீச்சர்" என்ற குறியீடு இருந்ததால், அவர் உங்கள் அந்தஸ்துக்கு மரியாதை செலுத்தினார்.
...இதே போல் ஜப்பானில் ஆசிரியர்கள் மிகுந்த மரியாதையை அனுபவிக்கிறார்கள். அதனால்தான் அவர்களுக்கென ஒரு நாள் தேவைப்படவில்லை – ஒவ்வொரு நாளும் அவர்களுக்கான கொண்டாட்டம்தான்.
இந்த அனுபவத்தை உங்கள் குழுக்களில் பகிருங்கள், ஆசிரியர்கள் பெருமிதம் கொள்ளட்டும்.
